Χάρης Γκέκας στην «Π»:Το κορμί ποτέ δεν λέει ψέματα - pelop.gr


Χάρης Γκέκας στην «Π»:Το κορμί ποτέ δεν λέει ψέματα

«Τα κορμιά είναι σαν να είναι σπαρμένα στο σύμπαν, μαθαίνουν τι θα πει κίνηση και πώς λειτουργεί το κάθε τι». Ετσι περιγράφει ο Χάρης Γκέκας την παράσταση «Κάτι ανοίγεται» που μαζί με την ομάδα του «Strates» θα την παρουσιάσει στο Ρωμαϊκό Ωδείο το Σάββατο 10 Αυγούστου στο πλαίσιο του Διεθνούς Φεστιβάλ Πάτρας.

Η συγκεκριμένη παράσταση που στο εξωτερικό παρουσιάστηκε με τον τίτλο «Plateux» απέσπασε θετικές κριτικές. «Εχει πολλές λεπτομέρειες και βήματα και όχι πολλές επαναλήψεις. Κάπως έτσι ξεχώρισε και διακρίθηκε. Εχει μια φρεσκάδα» τονίζει ο Χάρης Γκέκας ο οποίος σήμερα μιλά στην «ΠτΔ» για την μέχρι σήμερα πορεία του, την παράσταση, την επικοινωνία κ.ά.

Δεν είναι σύνηθες για ένα παιδί να θέλει να γίνει χορευτής. Πώς προέκυψε;

Κατά λάθος γίνονται πολλά πράγματα, κάποια απρόοπτα. Είχε έρθει ένας δάσκαλος όταν ήμουν 5 χρόνων, στο Νομό Πιερίας. Ερχόταν κάθε εβδομάδα και έγινε τότε μία μικρή αρχή. Αυτό κράτησε ένα χρόνο, αλλά πάντα θυμόμουν τον χορό. Μετά έκανα στίβο για αρκετά χρόνια και παραδοσιακούς χορούς και κατά τα 9 μου χρόνια ξανάρχισα και εγώ και ο αδελφός μου χορό πηγαίνοντας στη Λάρισα. Θυμάμαι ότι είχαμε δει τις «Λευκές Νύχτες» του Μωρίς Μπεζάρ στο Λένινγκραντ με το Μπαλέτο Κίρωφ και οι χορευτές ήταν θεϊκοί. Επίσης είχαμε δει κάποια βίντεο με τον Μπαρίσνικοφ στην τηλεόραση και αυτά έδωσαν μεγάλη ώθηση. Τα υπόλοιπα έγιναν με πολύ φυσικό τρόπο.

Πόσο φυσικό είναι ένα παιδί στα 14 του να φεύγει στο εξωτερικό και να ξεκινά σπουδές;

Αυτό ήθελε και λίγο από την τρέλα των γονιών μου γιατί μόνος μου δεν θα το έκανα. Στο να βγούμε «έξω» μας ώθησε αρκετά και ο μεγάλος μου αδελφός. Το είπε η δασκάλα μας, ο αδελφός μου το απαίτησε και εγώ ακολούθησα. Αλλά χωρίς την τρέλα των γονιών δεν θα είχε γίνει αυτό! Είχαν και οι δύο καλλιτεχνική φύση και ανοιχτά μυαλά και κατάλαβαν ότι αυτό μας ενδιέφερε.

Μιλάτε λες και ο χορός είναι κάτι φυσικό, όμως όλοι γνωρίζουμε πως χρειάζεται πολλές θυσίες και από μικρή ηλικία. Εσείς τι θυσιάσατε;

Δεν έχω την εντύπωση ότι θυσίασα κάτι… Αυτό που θυσιάσαμε όλοι μαζί, οικογενειακά, ήταν αυτός ο χωρισμός που εκείνη την στιγμή για εμένα ήταν κάτι πιο απλό απ' ότι για μια μάνα ή έναν πατέρα. Αυτά τα χρόνια της στοργής δεν τα ζήσαμε μαζί. Αλλά απ' την άλλη ήταν και τα χρόνια της εφηβείας, οπότε τουλάχιστον γλύτωσαν από έναν έφηβο! Από τα υπόλοιπα δεν θυσίασα κάτι. Οταν κάνεις κάτι που αγαπάς, δεν το σκέφτεσαι αυτό. Και ήμουν στα πολύ καλά χέρια του Ντανιέλ Λομμέλ, που είναι ένας πάρα πολύ απαιτητικός δάσκαλος, αλλά ήταν ένα βήμα προς την αυτονομία, να γίνεις καλλιτέχνης με άποψη και κριτικό βλέμμα.

Σας βοήθησε αυτό και σαν άνθρωπο;

Ο χορός γενικά, όπως και άλλες ασχολίες, σου μαθαίνει την ευθύνη. Οταν χορεύεις κρατάς στα χέρια σου και τους άλλους χορευτές. Υπάρχει μία πειθαρχία η οποία δεν είναι στρατιωτική, αλλά σεβασμός. Σεβασμός στο πώς λειτουργούν τα πράγματα και ένα σύνολο. Οπότε, σου δίνει εφόδια.

Και ο πόνος;

Υπάρχει. Καμιά φορά είναι άδικη η φύση, γιατί κάθε κορμί έχει και τις ιδιαιτερότητές του. Ομως ο πόνος μπορεί να αποφευχθεί με την καλύτερη εκμάθηση. Οταν χορεύεις σωστά, αν ξέρεις να αναπνέεις και να χρησιμοποιείς το σώμα σου με αρμονία, τα δύσκολα μπορείς να τα κάνεις πιο εύκολα. Εχω δει βέβαια και πιο βάρβαρες μεθόδους που όμως δεν έχουν αποτέλεσμα. Βέβαια είναι δύσκολα τα πράγματα, βέβαια ιδρώνουμε, βέβαια έχω περάσει κάποιους τραυματισμούς, αλλά θέλει ανάσα ο χορός, δεν θέλει ζόρι.

Ο χορός είναι μια μορφή μη λεκτικής επικοινωνίας. Τι μπορεί να πει κάποιος μέσα απ' αυτόν; Υπάρχουν περιορισμοί;

Οταν ανοίγεις την ψυχή σου, όχι. Το κορμί είναι το πρώτο μέσο επικοινωνίας και το κορμί ποτέ δεν λέει ψέματα. Και να προσπαθήσεις αλήθεια θα βγει, δεν μπορείς να κρυφτείς. Για εμένα ο χορός θέλει να ξεχάσεις τον εαυτό σου, το «εγώ». Εκείνη την στιγμή δεν υπάρχει άτομο, υπάρχει μια συνουσία με τη μουσική, με το τι περιέχει το έργο και είναι σαν μια βουτιά.

Η παράσταση ονομάζεται «Κάτι ανοίγει». Τι θα «ανοίξει» μπροστά μας;

Το πεδίο γίνεται πορώδες, τα άτομα που είναι αρχικά μονάδες προσπαθούν να συνδεθούν όπως και στη ζωή προσπαθούμε να έρθουμε πιο κοντά με τον άλλο. Δεν είναι πάντα θετική η αντίδραση και αυτό συμβαίνει και στην παράσταση, δεν «πιάνουν» όλες οι προσπάθειες. Ομως βρίσκουν τον τρόπο τους και αφήνοντας ο καθένας λίγο χώρο στον άλλο, αρχίζουν και γίνονται συνδυασμοί. Υπάρχουν πάρα πολλές χορογραφικές ύλες, δεν είναι ένα μόνο το στυλ. Αποτελείται από διαφόρους κόσμους και υλικά. Είναι ένα ταξίδι και είναι σαν έναν μηχανισμό που συνεχώς ανοίγει και φτάνουμε σε πλαίσια που είναι και πιο παιχνιδιάρικα, πιο άτακτα, που έχουν και κάποιο κωμικό στοιχείο.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ

Πελοπόννησος Εκδοτική Α.Ε
ΜΑΙΖΩΝΟΣ 206, 26222 Πάτρα

Μετάβαση στο πλήρες site
Τηλ 1: 2610-312530
Τηλ 2: 2611-100395
Fax: 2610-312535
Email: pelop@pelop.gr
Εμπορικό τμήμα: emporiko@pelop.gr
Tμήμα Αγγελιών: aggelies@pelop.gr