Αννα Μαστοράκου: Μια Πατρινή από άλλο ημισφαίριο - pelop.gr


Αννα Μαστοράκου: Μια Πατρινή από άλλο ημισφαίριο

Δυναμική, εργατική, προσηλωμένη στους στόχους της, προσπαθεί, όπως σημειώνει, να είναι «δίκαιη, συνθετική και ομαδική». Συναντήσαμε την πυρηνικό ιατρό-πρόεδρο του Ιατρικού Συλλόγου Πατρών και α΄ αντιπρόεδρο του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου στο «Due Piani» και μας μίλησε για την πάλη της με τις αντιξοότητες, τις νίκες και τις χαρές της, την έγνοια της για την Πάτρα και τη χώρα.

Γεννημένη στη Βραζιλία έμεινε εκεί ως τα 12 της χρόνια, καθώς λόγω της εργασίας του πατέρα της, που ήταν ηλεκτρολόγος μηχανικός, οι μετακινήσεις της οικογένειες ήταν συχνές. «Θυμάμαι τη Βραζιλία με πολύ χρώμα, πολλή μουσική, και πολύ μεγάλη φτώχεια, η οποία, ωστόσο, δεν εμπόδιζε τους κατοίκους της να ξεκινούν τη μέρα τους με αισιοδοξία και θετική αύρα» λέει η Αννα Μαστοράκου.

Η πετρελαϊκή κρίση στη Βραζιλία το '77 επιβάλλει τη μετακίνηση της οικογένειας στη Βενεζουέλα. Μετά από μία 4ετία, όμως, λόγω της μεγάλης εγκληματικότητας, αποφασίζεται η μεγάλη επιστροφή: Ελλάδα-Κιάτο, τόπος καταγωγής του πατέρα.

«Το σοκ ήταν μεγάλο» θυμάται η Αννα Μαστοράκου. «Μπορεί οι γονείς μου να μιλούσαν Ελληνικά, εγώ όμως ήξερα λίγες μόνο λέξεις. και πηγαίνοντας στην Α' Λυκείου, το πρώτο μάθημα που είχα να αντιμετωπίσω ήταν τα Αρχαία Ελληνικά-με βοήθημα ένα σπάνιο πορτογαλο-ελληνικό λεξικό. Γολγοθάς!». Δεν ήταν, όμως, μόνο τα Αρχαία το εμπόδιο που έπρεπε να υπερπηδήσει. «Η συμπεριφορά των συμμαθητών μου αρχικά ήταν πολύ δυσμενής. Αισθανόμουν, και πάλι, ξένη. Λόγω των συνεχών μετακινήσεών μας, είχα πάντα την αίσθηση ότι δεν ανήκα πουθενά. Στη Βραζιλία με λέγανε Γκρέκα, στη Βενεζουέλα ήμουν η Βραζιλιάνα και στην Ελλάδα η Λατινοαμερικάνα». Η παιδιόθεν αγάπη της για το διάβασμα, ωστόσο, την έβγαλε ασπροπρόσωπη. Εγινε μαθήτρια του 20, κερδίζοντας συνάμα την αποδοχή των συμμαθητών της.

Οι σπουδές Ιατρικής, βεβαίως, ήταν μονόδρομος. Αυτή τη φορά, όμως, το νέο εμπόδιο που ορθώνεται μπροστά της είναι τεράστιο: «Μια εβδομάδα πριν δώσω Πανελλήνιες, έχασα τον πατέρα μου από ανακοπή καρδιάς. Ημουν 18 χρονών, έπρεπε να περάσω στις εξετάσεις και, συγχρόνως, να αναλάβω τα ηνία της οικογένειας. Πολύ δύσκολη περίοδος» αναφέρει. Ο θάνατος ενός αδελφού της από καρκίνο ήταν ακόμα ένα χτύπημα, και η ίδια όφειλε να είναι στυλοβάτης. «Ενώ ήμουν ένα πολύ ήρεμο παιδί, τα μαστίγια της ζωής ισχυροποίησαν την προσωπικότητά μου. Υπήρξαν στιγμές που βρέθηκα σε ακραία ψυχολογική κατάσταση, αλλά έπρεπε να τη διαχειριστώ. Δεν είχα επιλογή.» λέει αφοπλιστικά.

Τα φοιτητικά της χρόνια, στην Πάτρα, την αποζημίωσαν, ωστόσο. «Στο πρώτο εξάμηνο της Σχολής γνώρισα τον σύζυγό μου Νίκο Μαστρονικολή, αναπληρωτή καθηγητή ΩΡΛ. Δέσαμε πολύ, και από τότε είμαστε μαζί!».Την ευτυχία τους ολοκληρώνουν τα τρία παιδιά τους: Ο μεγάλος 4ετής Ιατρικής, ο μεσαίος φοιτητής Φυσικής και Αστρονομίας στο Μάντσεστερ, και η κόρη δίνει φέτος για Ιατρική.

Ο αγώνας της Αννας Μαστοράκου στον προσωπικό και επαγγελματικό στίβο την ατσάλωσε. Εξού και πολλοί παλιοί συμφοιτητές της, βλέποντας, σήμερα, τη συνδικαλιστική πλευρά της, ξαφνιάζονται με την αλλαγή: «Μα εσύ ήσουν πάρα πολύ γλυκό και ήσυχο κορίτσι. Πώς ανέπτυξες τόσο στιβαρή προσωπικότητα;» τη ρωτούν.

Η ίδια, πάντως, εξηγεί ότι ο συνδικαλισμός δεν ήταν στόχος: «Προέκυψε από ανάγκη και αγανάκτηση, το 2011, όταν κάποιοι αποφασίσαμε να διεκδικήσουμε πιο επιτακτικά τα αιτήματά μας και να διορθώσουμε τις αδικίες στον ιατρικό κλάδο».

Με τόσους ρόλους που έχει επωμιστεί, το πρόγραμμά της είναι ιδιαίτερα φορτωμένο. Ανάσες παίρνει από την οικογένειά της, ενώ χαλαρώνει με τη μουσική, τον χορό, το τραγούδι, τα ταξίδια, που τόσο της αρέσουν.

Οπως της αρέσουν και κάποια μέρη και γωνιές της Πάτρας: Τα Βραχνέικα με το υπέροχο ηλιοβασίλεμα το καλοκαίρι, η πλημμυρισμένη από νεαρόκοσμο Ηφαίστου το βράδυ, η θέα της Πάτρας από τις σκάλες της Αγ. Νικολάου και από το Τουριστικό Περίπτερο. «Μου αρέσει η αύρα της Πάτρας, με τις επιδράσεις από Ιταλία. Τα τελευταία χρόνια, ωστόσο, η εικόνα της με θλίβει. Εχω την αίσθηση ότι η πόλη έχει εγκλωβιστεί στη μιζέρια, την ιδεοληψία και τις αντιθέσεις της, αντί να κλίνει στη σύνθεση και τη συνέργεια. Κάτι για το οποίο φταίνε τόσο οι πολίτες όσο και οι Αρχές. Οι πολιτικές διαφορές και οι προσωπικές σκοπιμότητες φαίνεται να κυριαρχούν, επισκιάζοντας το όραμα και το μεράκι για την πόλη… » αναφέρει προβληματισμένη, ελπίζοντας με τις επικείμενες εκλογές να αλλάξει κάτι για το καλό όλων μας.

Εξίσου εγκλωβισμένη με την Πάτρα θεωρεί και την Ελλάδα: «Δυστυχώς, η κρίση βαθαίνει και μακραίνει χωρίς προοπτική. Θεωρώ ότι η Ελλάδα πλήρωσε πολλά για φροντιστήρια, αλλά δεν πέρασε το μάθημα. Είναι εγκλωβισμένη σε πολιτικές αντιπαραθέσεις, που απέχουν από την κοινή λογική. Η Ευρώπη αναπτύσσεται, ενώ η Ελλάδα χάνει τον δρόμο του ανταγωνισμού και της προόδου, μένοντας χρόνια πίσω. Η πελατειακή λογική παραμένει, οι εφαρμοζόμενες πολιτικές απέχουν από την επίλυση των προβλημάτων και δεν χρησιμοποιούνται τα σωστά εργαλεία για την επίτευξη των στόχων».

Παρ' όλα αυτά, σκέφτεται θετικά: «Θεωρώ ότι τίποτα δεν έχει χαθεί, με την προϋπόθεση ότι πρέπει να αλλάξουμε νοοτροπία οι ίδιοι οι πολίτες, να ωριμάσει μέσα μας το πνεύμα της σύνθεσης και να ενεργοποιηθεί μια κρίσιμη μάζα ανθρώπων που μπορεί να πείσει την κοινωνία να αλλάξει τη ροή της πραγματικότητας. Μόνο τότε θα σπάσει η πλασματική φούσκα, στην οποία θεωρώ ότι ζουν αυτή τη στιγμή οι Ελληνες, και θα προσανατολιστεί η χώρα σε άλλη κατεύθυνση. Αυτό με κρατάει σε αυτή τη θέση και μου δίνει δύναμη να παλέψω για όσα χρόνια μπορώ».

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΤΥ ΚΟΥΝΙΝΙΩΤΗ

Πελοπόννησος Εκδοτική Α.Ε
ΜΑΙΖΩΝΟΣ 206, 26222 Πάτρα

Μετάβαση στο πλήρες site
Τηλ 1: 2610-312530
Τηλ 2: 2611-100395
Fax: 2610-312535
Email: pelop@pelop.gr
Εμπορικό τμήμα: emporiko@pelop.gr
Tμήμα Αγγελιών: aggelies@pelop.gr